wtorek, 20 listopada 2012

O diabłach na wózkach i nie tylko - artykuł o "Diabłach Łódź" w Gazecie Edukacyjnej


Rugby na wózkach powstało w roku 1977 w Kanadzie w mieście Winnipeg, stolicy prowincji Manitoba. Sport ten to niejako połączenie koszykówki na wózkach, tradycyjnego hokeja na lodzie oraz futbolu amerykańskiego. Rugby na wózkach (RnW), jak podają internetowe źródła, wymyślone zostało przez trzy osoby, z których dwie posiadały tetraplegię, czyli paraliż czterokończynowy, a trzecią osobą był pełnosprawny architekt projektujący obiekty rekreacyjne dla osób z niepełnosprawnością…

Zachęcam do przeczytania całego artykułu, który znajduje się w Gazecie Edukacyjnej: http://www.gazeta.edu.pl/O_diablach_na_wozkach_i_nie_tylko-95_1064-0.html

czwartek, 1 listopada 2012

Życie: przygoda dla odważnych. Helen Keller


Na TVP 2 wyemitowali kilka minut temu film o Helen Keller, amerykańskiej głuchoniemej pisarce, która poświęciła swoje życie na rzecz osób z niepełnosprawnością. Nie wnikam tu w szczegóły, jakim osobom ona pomagała, bo też filmu nie oglądałem, a tylko przez chwilę zerknąłem, toteż nie chcę się wypowiadać w tej kwestii, by nie zrobić z siebie ignoranta.

Robię ten krótki wpis, by zacytować słowa, które udało mi się zasłyszeć z filmu, a które oddają według mnie całą esencję niepełnosprawności, coś, czego pewnie wielu zdrowych i pełnosprawnych ludzi nigdy nie zrozumie. Otóż Helen Keller stała na scenie, a ludzie z widowni zadawali jej pytania.

Młody mężczyzna: Czy najbardziej pragnie być pani widoma, przejrzeć na oczy?
Helen Keller: Nie. Wolę iść u boku z przyjacielem wśród ciemności, niż podróżować samotnie w blasku światła.
Starsza kobieta: Czy najgorszym nieszczęściem jest głuchota, ślepota czy mutyzm?
Helen Keller: Najgorszym nieszczęściem jest tępota.

Myślę, że nie muszę tu niczego wyjaśniać. Ludzie, którzy mają trochę oleju w głowie, na pewno to zrozumieją. Na koniec jeszcze jeden cytat niezwykłej pani Keller, słowa te padły na sam koniec filmu: Życie jest albo przygodą dla odważnych, albo niczym.

(Cytaty powyżej są pisanie z pamięci, więc mogą nie być identyczne, ale oddające ten sam sens, co oryginalne)


środa, 24 października 2012

Bądźmy wytrwali i cierpliwi


Nie zawsze jest w życiu tak, jak tego byśmy chcieli. Czasem sprawy zbaczają z drogi, po której chcieliśmy, by się poruszały. Wtedy ważna jest nasza samodyscyplina. Byśmy byli tacy, jak kierowca formuły, który tracąc panowanie nad samochodem, nie skupia się na barierce, w którą za chwilę może uderzyć, lecz na trasie, po której dalej chce jechać.

Patrząc w życiu na to, czego chcemy, dążymy w kierunku zdobycia tych rzeczy. Kiedy sprawy toczą się po gorszych torach, musimy to przetrzymać. Przetrwać. W życiu są okresy wzrastania, prosperity, rozwoju i okresy, w których sprawy nasze mają się gorzej. To normalne. Dlatego też, gdy dzieje się nam nie tak, jakbyśmy tego oczekiwali, bądźmy wytrwali i cierpliwi. Pamiętajcie, że wreszcie przyjdzie chwila, przyjdzie ten dzień, w którym znowu wszystko ułoży się pomyślnie.

piątek, 19 października 2012

NIETOLERANCJA I DYSKRYMINACJA ......

Witam Was Kochani  ;) Przepraszam że mnie tak długo nie było ale wiecie sami jakie jest życie,

opowiem wam pewną Historię  na wielki mój camback :)

Otóż : pewnego  dnia  siedząc sobie na fb  napisałam  taki jeden ciekawy post po godzinie zalogowałam się tam ponownie  i widzę komentarz osądzający mnie i to  co czuje :(
wtedy zrozumiałam że ludzie mnie osądzają po wyglądzie a tak  naprawdę nic o mnie nie wiedzą, niektórzy ludzie  są takiego zdania że wygląd jest  najważniejszy a uczucia idą  na bok :( 
a tak  naprawdę  wygląd  nie jest ważny najważniejsze  jest to  co nosimy w sobie  czyli nasze wnętrze to właśnie nasze wnętrze świadczy o nas i o tym jakimi ludźmi jesteśmy. Właśnie i tu tkwi problem  ponieważ ludzie   są nietolerancyjni  i bardzo  często dochodzi  do niesprawiedliwej oceny  co bardzo boli, nasz kraj  jest odciętą  cywilizowaną krainą nietolerancji  do  ludzi innych niż inni czyli pełnosprawni  są  nietolerancyjni dla  osób  niepełnosprawnych  potrzebujących pomocy  nie chodziło mi o pomoc materialną ale o pomoc duchową  czyli  wsparcie  itp  ale nie  tylko taki  problem  leży po stronie pełnosprawni   i niepełnosprawni np. taki sam problem leży po stronie  Michała Szpaka  którego  osądzają  po wyglądzie I po jego  wizerunku  nie patrząc  na to  czy  go  takie oceny bolą i te  komentarze  nie powstrzymają  się  aby pluć jadem bolesnym tylko  oceniają nie patrząc  na  niego oczami  wewnętrznymi  tylko  zewnętrznymi a to błąd bo to serce i dusza  jest najważniejsze  a nie to  co  widzimy gołym okiem

PAMIĘTAJCIE  TO, TO CO NOSIMY  W SOBIE CZYLI  DUSZA,  SERCE  I UCZUCIA  SĄ NAJWAŻNIEJSZE  I TO TYM NASZYM WEWNĘTRZNY  MAJĄTKIEM  JEST NASZE SERCE I DUSZA  KTÓRYMI  WARTO  IŚĆ PRZEZ ŻYCIE  ABY  UMIEĆ  KOCHAĆ I SZANOWAĆ INNYCH ORAZ ABY  STAWAĆ SIĘ LEPSZYM Z DNIA NA DZIEŃ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

 APELUJE DO WAS WSZYSTKICH KOCHANI -  ZANIM KOGOŚ OSĄDZICIE  I ZRANICIE SPRÓBUJCIE SPOJRZEĆ  NA OSĄDZONEGO OCZAMI SERCA  I SPRÓBUJCIE  OSĄDZONEGO  POKOCHAĆ  !!!!!!!!!!!!!!!!!

wtorek, 21 sierpnia 2012

Mamo, Przemek nie jest...


Jakiś czas temu syn mojej znajomej – chłopiec niespełna 10 letni, którego bardzo polubiłem, kiedy go tylko poznałem – powiedział swojej mamie piękną rzecz, którą to potem ta mama, moja znajoma, mi przekazała. A szło to mniej więcej tak: „Mamo, Przemek nie jest niepełnosprawny. Przemek tylko nie ma rąk.” Powiem szczerze, że urzekły mnie te słowa. Będę pamiętał je już zawsze.